Van twee seizoenen naar tweeënzeventig, en over leren dat vertragen geen werkwoord is, maar een staat van overgave.
Rêverie #10: een wild voorjaar
Nu het voorjaar overgaat in de zomer, is het een mooi moment om terug te blikken en vooruit te kijken.
Rêverie #9: Reizen begint met wat je thuislaat, en nog een paar schrijfsels uit mijn dagboek over op vakantie gaan
reizen begint met wat je thuis laat én nieuws over la fermette
Rêverie #8: chaos en avontuur, en het jaar moet eigenlijk nog goed beginnen
2025 begon behoorlijk straf, er draaiden hier al wat wielen af
Rêverie #7: the seven year itch?
Altijd maar meer
Tijd vliegt. Het is al 7 jaar geleden, toen we begonnen aan ons levenswerk: De renovatie van een verlaten en vervallen gehuchtje in Frankrijk. We zouden het drukke stadsleven en onze gejaagde carrières achter laten en het langzamer gaan doen.
Maar eerlijk. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.
Rêverie #6: op zoek naar de uit-knop
Nog op zoek naar de uit-knop deze zomer?
Rêverie #5 een handgeschreven brief
Toen we de sleutels van ons gehuchtje in handen kregen, nu 7 jaar geleden, vonden we hier en daar persoonlijke spullen van vorige bewoners, waaronder veel handgeschreven brieven. Sommige bijna 100 jaar oud.
Rêverie #4: Resident chefs en Raku
Goh, ben ik de enige die vanochtend opeens besefte dat na deze week het eerste kwartaal van 2024 voorbij is? Een vierde van het nieuwe jaar, opgebruikt.
Het is een paradox. Hoe trager wij proberen te leven en hoe meer ik moeite doe om niet mee te doen aan de snelheid waarmee het leven opgelegd wordt, hoe sneller de tijd voorbij raast. En dan bekruipt me dat vervelende gevoel dat ik wéér achterop hink.
Rêverie #3 - over duurzaam toerisme
Gisteren mochten de nette kleren nog een keertje uit de kast. We waren uitgenodigd voor een studiedag over duurzaam toerisme. Tegen de middag had ik alweer mijn werkplunje aan. Wat er gebeurde, vertel ik je graag.
Rêverie #2: de winterdip
Veel modder
Het gaat vandaag al stukken beter. Vorige week lukte het echt niet. Ik zat voor mijn laptop om jullie een nieuwsbrief te schrijven, maar er kwam werkelijk niets.
Ik voelde me blèh, ik zag het allemaal even niet meer zitten en werd overmand door negatieve gedachten.
